Akademinin kurucusu olarak beni bu girişime sürükleyen kendi sınav sürecimi anlatmak istiyorum.Eminim ki bana benzer durumda olan öğrenci arkadaşlarım olacaktır.Çalışmayı bilen, azimli,mükemmeliyetçi yapıda bir öğrenciydim. Lisenin ilk üç yılı dershaneye gittim.12. sınıf sürecimde dershaneye gitmeden özel ders ve stratejik ve doğru çalışma amacıyla koçluk aldım.Aldığım yüze yüze koçluğun hem çalışma yapıma hem de uslüptan kaynaklı karakterime uygun olmadığından üzerimde hiç hissetmediğim bir stres ve kontrolü kaybetmişlik hissi vardı.YKS sınavından beş gün önce koçumla yaşadığım anlaşmazlık sonucu yüz üstü bırakılmış bir halde sınava girdim.Bunun modumu etkilemesine izin vermeden ancak tüm yılın bu şekilde geçtiği gerçeğiyle sınava girdim.Liseden okul birincisi olarak mezun oldum.Kendi okul birinciliği kontenjanımı kendi performansımın altında bir başarı gösterdiğimi düşündüğüm için kullanmadım. Mezunluk sürecimde hem sosyallik hem de ders çalışma sürecimi kendim yöneterek huzurlu ve gelişim gösteren bir yıl geçirdim.O yıl kendimi geliştirmek adına ingilizce çalıştım.Bu çalışmamın sonucunda hazırlık yılını atladım.Şuan endüstri mühendisliği %100 ingilizce 1. sınıf öğrencisiyim.Birçok çalışma yöntemi denemiş,planlı biri olarak benden sonra sınava hazırlanacak kişilere akademik ve psikolojik destek vereceğim,kimsenin benim 12.sınıftaki deney yaşamaması amacıyla bir akademi kurmaya karar verdim.
Kendi lise sürecimden çıkardığım bazı analizler:
Herkes derece yapmak zorunda değil.Hedefinin derece olmaması seni hedefsiz ya da yetersiz yapmaz.
Seviyene uygun hedefler seni geliştirir.
Koçlukta senin sıralama hedefine ulaşmış koçlarla çalışman aranızdaki kimyanın uyuşması ve mentalitelerin benzerliğinden kaynaklı iletişimin etkili olmasını sağlayacaktır.
İniş çıkışlar her açıdan normaldir.Önemli olan bunları karşılama yöntemimizdir.